آدمی مثلِ من، که عشقِ نوشتن دارد و از خلقِ اثر داستانی کیفور می‌شود، چرا باید وقتش را صرفِ کارِ دیگری بکند؟ آدمی مثلِ من، خیلی بی‌خود می‌کند که به جای نشستن و خواندن و نوشتن، رفتن و خواندن و نوشتن، نشسته‌ است پشت کامپیوترش در اداره‌ای مزخرف که با پول یامفت نفت اداره می‌شود و هرلحظه حیاتش، فقط گلوی حضراتِ رئیس را کلفت‌تر می‌کند.
آدمی که عشقِ نوشتن دارد... چرا باید سرگرمِ کارِ دیگری باشد؟
داری چه کار می‌کنی حسام؟