توضیح: من اهلِ ادبیات و کتابم و با سیاست بیگانه. اما، از آنجا که فرمود: سیاست ما عین دیانت ما است و بالعکس، گاهی سائل میشویم! منشأ سؤال هم «شک» است. شک هم از ابزارِ دینداری. خلاصه که یعنی من همان ریشوییام که بودم.
چندشب پیش، اخبار از سفر رسمی نخستوزیر ترکیه به آمریکا خبر داد. یکدفعه برق از کلهام پرید. فکری شدم که مگر همین بابا نبود که چندماه قبل، سر ماجرای جنگ غزه هیکل اسرائیل و آمریکا رو با بیه یکی کرد؟ چطور حالا دعوت رسمی شده به آمریکا؟
بعد همینطور فکر کردم، دیدم ترکیه و لبنان و سوریه و کشورهای سیبزمینیِ عربی، همهشان گاه و بیگاه علیه اسرائیل و آمریکا حرفی میزنند یا پای بیانیهای امضایی میاندازند؛ با اینحال، هیچوقت هیچکس متعرضشان نمیشود، یقهشان را نمیگیرد، توی سخنرانی در دانشگاهِ فلان و زمین ورزشیِ بهمان و مراسم افتتاحِ توالت عمومی در محلهٔ فلانِ آمریکا یا اسرائیل یا انگلیس یا هرکشور غربی و به اصطلاح «مستکبر» دیگر، مردم و دولت و بزرگانش را به باد فحش نمیگیرند و «محور شرارت» یا «مانع صلح خاورمیانه» نمیخوانندشان. خب، این کمی مشکوک نیست؟ خون ترکیه و نخستوزیرش از خون ایران و رئیسجمهورش که رنگینتر نیست، هست؟ پس لابد قضیه از جای دیگری آب میخورد.
به نظر شما از کجا؟
من فکر میکنم این بلاها که سرمان میآید، بیشتر از ضعفِ دیپلماسی ما است. من اهلِ سیاست نیستم، تنها تحلیلی روزنامهای میکنم و میگذرم... از نوع عوامانهاش شاید. اما هر عقل سلیمی، با کنار هم گذاشتن اظهارات «اردوغان» بعد از جنگ غزه و چرندهای بیمایه و بیخطرِ رؤسای مجلس و جمهور ایران بعد از آن جنایت وحشیانه، میفهمد که بارِ کدام برای اسرائیل و آمریکا بیشتر بود و کدامیک آبروی این دولتها را در افکار عمومی بیشتر ضایع کرد. با این حساب، چرا مناسبات سیاسی و اقتصادی و... ترکیه یا کشورهای مشابهاش، با غرب مختل نمیشود. چرا ترکیه تحریم نیست؟ چرا ترکیه محورت شرارت خوانده نمیشود؟
چرا؟
واقعاً چرا؟
یعنی فقط دولت جمهوری اسلامی ایران است که در سراسر گیتی و اعصار و قرون، مقابل آمریکا ایستاده و باج سیبیل به غرب نداده و گردنکج نکرده؟
یعنی همهٔ هزینههایی که دولت و ملّت دارند میدهند، زیرِ سر آمریکا و اسرائیل و صهیونیزمِ بینالملل است یا آنکه دارند ما را از لولوهای سرخرمن میترسانند و اشتباهات و ضعفهای دیپلماسی و گافهایی که در مجامع بینالمللی میدهند را میگذارند پای آنها؟ هان؟
سؤال من جدی است! رفقا دوبارهٔ بنای فحش برندارند لطفاً.
ضمناً رجوع به ماجرای هستهای اخیر و مرور اخبار و سیرِ به بنبست رسیدنش هم کمک میکند بهتر دیپلماسی ایرانی را بشناسیم.
همین دیگر.