در طول حیات «خانهٔ کتاب اشا» ما هیچ‌وقت پول نداشتیم. از همان اولش، تا یک ماهِ قبل. در تمام این مدت، هرچه دوستی به واسطهٔ «خانه کتاب اشا» شکل گرفت، دوستیِ خالصانه بود. هیچ‌کدام از ما، به خاطرِ درآمد یا ارتقای موقعیت و دست‌یابی به جایگاه، زیر سقف اشا نیامدیم. هر روز که گذشت، این دوستی عمیق‌تر شد. گاهی سر مطلبی یا چیزی، بحث‌مان شده، اما خوب که نگاه می‌کنیم می‌بینیم این دوستی را دوست داریم...

این را نوشتم تا به خودم یادآوری کنم چه دوستان خوبی دارم. شکر.

 

از ماه قبل، یکی از دوستان مبلغی مختصر به اشا هدیه کرده است تا برای ادامهٔ کار از آن استفاده کنیم. از این بابت ممنون.